Twee ramen
Two windows

Nederlands

Mijn ouders wilden een thuis bouwen.
Elke dag werkten ze hard maar het kwam nooit af.

Ze werden het niet eens over het grote raam.
Dat raam was heel belangrijk.
Het liet mij de wereld zien door hun ogen.

Pap wilde in de avond samen naar de bergen kijken.
Dan vervagen de lijnen tussen aarde en hemel.
Dan worden de bergen donker en stil.

Mam wilde in de avond samen naar de zee staren.
Dan glinstert het water in het laatste licht van de dag.
Dan hoor je het ruislied van de golven en de wind.

Ze kregen ruzie.
Pap wilde zijn raam aan de ene kant.
Mam wilde haar raam aan de andere kant.

Hoe vaak ze ook praatten, ze werden het niet eens.
Ze verlangden allebei naar een ander uitzicht en het huis bleef onaf.

Mijn kamer was anders.
De dag vóór ik werd geboren was het nog een lege ruimte.
De dag erna was het gevuld met al mijn lievelingsspullen.
Daar was geen werk voor nodig.

Op een dag besloten pap en mam elk hun eigen raam te bouwen.
Pap bouwde zijn raam naar de bergen en wachtte.
Mam bouwde haar raam naar de zee en wachtte.

Nu was er geen ruzie meer.

Pap en mam genoten van hun uitzicht, maar er ontbrak nog iets.
Ze wilden hun geluk zo graag delen met mij.

Pap nam me mee naar zijn raam.
Ik zag het warme licht over de bergen glijden, als een deken die de heuvels toedekt.
We zongen de bergen zachtjes in slaap.

Mam nam me mee naar haar raam.
Ik zag het water oranje kleuren, alsof de zee in limonade was veranderd.
We vroegen de zoute wind om een nachtkus.

Ik genoot van de twee ramen en hoe verschillend ze waren.
Pap zei: “Nu zijn we thuis.”
Mam zei: “Nu zijn we thuis.”

Bij de twee ramen ontstonden twee huizen,
met in elk een kamer speciaal voor mij.
Daar was geen werk voor nodig.

Nu woon ik bij pap en kijken we uit over de stille bergen.
Nu woon ik bij mam en neuriën we zachtjes met de zee en de wind.

Beide huizen zijn erg anders,
en in beide ben ik thuis.

---

English

My parents wanted to build a home.
Every day they worked hard, but it was never finished.

They couldn’t agree on the big window.
That window was very important.
It showed me the world through their eyes.

In the evening, Dad wanted to look out over the mountains together.
That’s when the line between earth and sky fades.
That’s when the mountains grow dark and still.

In the evening, Mom wanted to gaze out at the sea together.
That’s when the water sparkles in the last light of the day.
That’s when you hear the whisper-song of the waves and the wind.

They argued.
Dad wanted his window on one side.
Mom wanted her window on the other.

No matter how much they talked, they couldn’t agree.
They longed for different views, and the house stayed unfinished.

My room was different.
The day before I was born, it was still an empty space.
The next day, it was filled with all my favorite things.
No work was needed.

One day, Dad and Mom decided to each build their own window.
Dad built his window facing the mountains and waited.
Mom built her window facing the sea and waited.

Now there was no more arguing.

Dad and Mom enjoyed their views, but something was still missing.
They wanted to share their happiness with me.

Dad took me to his window.
I saw the warm light glide over the mountains, like a blanket tucking the hills in.
We softly sang the mountains to sleep.

Mom took me to her window.
I saw the water turn orange, as if the sea had turned into lemonade.
We asked the salty wind for a goodnight kiss.

I loved the two windows and how different they were.
Dad said, “Now we are home.”
Mom said, “Now we are home.”

By the two windows, two houses began to grow,
each with a room just for me.
No work was needed.

Now I live with Dad, and we tell stories to the mountains.
Now I live with Mom, and we softly hum with the sea and the wind.

Both houses are very different,
and in both, I am home.